Παναγιώτης Γ. Ρουσόπουλος

Παναγιώτης Γ. Ρουσόπουλος, Ιδρυτής και Διευθύνων Εταίρος της εταιρείας συμβούλων Franchise THE FRANCHISE CO.(www.thefranchiseco.gr)

Franchising & Επιδοτήσεις

Στο πλαίσιο των δράσεων του ΕΣΠΑ 2007-2013 για την ενίσχυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, διατέθηκε πέρυσι ένα μικρό ποσό για τη στήριξη αποκλειστικά επιχειρήσεων franchise. Ωστόσο, οι επιχειρήσεις που αναπτύσσονται ή δραστηριοποιούνται στο πλαίσιο σύμβασης δικαιόχρησης ήταν μη επιλέξιμες σε προγράμματα όπως, π.χ., για τη γυναικεία – νεανική επιχειρηματικότητα, εξαιρετικά δημοφιλή προγράμματα που σχετίζονται με την έναρξη επιχειρηματικής δράσης.

Από τις επιχειρήσεις που επιδοτήθηκαν – στη συντριπτική πλειονότητά τους, χωρίς κάποιο επιχειρηματικό σχέδιο, χωρίς συγκροτημένο πλάνο και με copy paste μελέτες από συμβούλους που υπόσχονται διασυνδέσεις – γέμισε η Ελλάδα κομμωτήρια, σουβλατζίδικα, πρατήρια παραδοσιακών προϊόντων ( που μετεξελίχθηκαν σε μπαρ, το είδαμε και αυτό), πόσες άραγε σήμερα επιβιώνουν; Υπάρχει κάποια μελέτη άραγε;

Στελέχη του Υπουργείου παραδέχονται ότι η βιωσιμότητα των νέων επιχειρήσεων δεν υπερβαίνει το 20% στην πενταετία. (ΥΠΑΝ). Το ότι έχουμε τον υψηλότερο δείκτη θνησιμότητας νέων επιχειρήσεων στην ΕΕ δεν προβληματίζει τους αρμόδιους; Προφανώς και όχι, μια και οι κοινοτικοί και εθνικοί πόροι μέσω επιδοτήσεων δεν κατευθύνονται στην οικονομία, στην κοινωνία και στην ανάπτυξη, αλλά σε ποικίλους και απόλυτα αντιπαραγωγικούς μηχανισμούς προσπορισμού προσόδων.

Το franchising αποδεδειγμένα διασφαλίζει δεκαπλάσιο δείκτη βιωσιμότητας σε νέες επιχειρήσεις και ταυτόχρονα επιστρέφει πολλαπλάσιους πόρους στην κοινωνία (ΦΠΑ, ασφαλιστικές εισφορές, νέες θέσεις εργασίας, υψηλό δείκτη επανεπένδυσης, φορολογία, συμμόρφωση με περιβαλλοντολογικούς κανονισμούς, διάχυση τεχνολογίας κοκ). Έχουμε ως κοινωνία την πολυτέλεια να μην αξιοποιούμε ένα από τα πλέον δοκιμασμένα και αποτελεσματικά εργαλεία ανάπτυξης;

Στη συνέχεια θα τεκμηριώσουμε τους λόγους για τους οποίους οι επιχειρήσεις που αναπτύσσονται με τη μέθοδο της δικαιόχρησης δεν θα πρέπει να αποκλείονται αλλά και ουτε να αποτελούν μια ξεχωριστή κατηγορία. Το μέλλον ανήκει σε δίκτυα, σε πολλαπλές μορφές επιχειρηματικών δικτυώσεων, σε συνεργασίες, στα πλαίσια μιας εξωστρεφούς και ανοικτής οικονομίας. Οι όποιοι στενοκέφαλοι αποκλεισμοί κρύβουν άλλες σκοπιμότητας.

Franchising

O θεσμός του franchising αποτελεί ένα σημαντικό μοχλό ανάπτυξης για τις ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Τα τελευταία χρόνια πολλές επιχειρήσεις, έχοντας ως εργαλείο ανάπτυξης τo σύστημα του franchising μπόρεσαν να επεκτείνουν γρήγορα το δίκτυό τους, να διεισδύσουν σε νέες αγορές, σε πολλές περιπτώσεις στο εξωτερικό, αλλά και να αυξήσουν την αναγνωρισιμότητα της εταιρικής τους ταυτότητας και του brand name τους.
Το franchising είναι, όπως συχνά αναφέρεται, μια μέθοδος επιχειρηματικής ανάπτυξης που εμπεριέχει σημαντικά χαμηλότερο ρίσκο σε σύγκριση με  τη δημιουργία μιας ανεξάρτητης επιχείρησης και υψηλού βαθμού βιωσιμότητας. Υπάρχουν διάφοροι λόγοι για αυτό: επιλογή σημείου, εκπαίδευση, συνεχή υποστήριξη, ένα γνωστό όνομα, ένα αποδεδειγμένο σύστημα λειτουργίας κ.ο.κ. Επίσης, έρευνες αποδεικνύουν ότι το ποσοστό αποτυχίας για τους franchisees(δικαιοδόχους) στην Ελλάδα είναι περίπου το ένα δέκατο σε σχέση με τις  ανεξάρτητες επιχειρήσεις σε βάθος πενταετίας.
Δίκαια θεωρείται λοιπόν το franchising, ως η πλέον αποτελεσματική και δοκιμασμένη οργανωμένη μέθοδος ανάπτυξης δικτύων επιχειρήσεων, τόσο εντός ορίων της ελληνικής επικράτειας, όσο και στο εξωτερικό.
Σύμφωνα με μελέτες, τα περιθώρια περαιτέρω ανάπτυξης του θεσμού του franchising στη χώρα μας για τα επόμενα χρόνια θεωρούνται ιδιαίτερα υψηλά. Η αύξηση που καταγράφεται στον αριθμό των καταστημάτων franchising συνεχίζεται και αποτελεί σαφή και ασφαλή ένδειξη ανάπτυξης. Η Ελλάδα μάλιστα φαίνεται να πλησιάζει τα μεγέθη που έχουν καταγραφεί στις πλέον ανεπτυγμένες αγορές διεθνώς.

Επιδοτήσεις

Τα επιδοτούμενα προγράμματα στην χώρα μας, εδώ και αρκετά χρόνια, μέσω των ΚΠΣ, φιλοδοξούν να αποτελέσουν ένα βασικό εργαλείο χρηματοδότησης της επιχειρηματικότητας και ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Μέσω δράσεων και προγραμμάτων του ΕΣΠΑ επιδιώκεται να στηριχθούν και ενισχυθούν χιλιάδες μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, σε όλους τους κλάδους της οικονομίας.
Παράλληλα, μεγάλος προβληματισμός επικρατεί σχετικά με το θέμα της μη ένταξής επιχειρήσεων franchise σε επιδοτούμενα προγράμματα, όπως για παράδειγμα τα προγράμματα του ΕΟΜΜΕΧ για την ενίσχυσης της επιχειρηματικότητας νέων και γυναικών, τα γνωστά «Νεανική και Γυναικεία Επιχειρηματικότητα», των οποίων η προθεσμία υποβολής προτάσεων έληξε στις 16.11.2009.
Σύμφωνα με τους οδηγούς των προγραμμάτων αυτών εξαιρούνται, δηλαδή είναι μη επιλέξιμες, επιχειρήσεις που αναπτύσσονται ή δραστηριοποιούνται στο πλαίσιο σύμβασης franchising. Επίσης, σύμφωνα πάντα με τους οδηγούς, τα προγράμματα αυτά αποσκοπούν στη διευκόλυνση – μέσω χρηματοδοτικών ενισχύσεων – της ίδρυσης νέων επιχειρήσεων από γυναίκες ή/και από νέους, σε όλους σχεδόν τους τομείς οικονομικής δραστηριότητας. Ειδικότερος στόχος τους είναι η  στροφή της αναπτυσσόμενης στη χώρα επιχειρηματικότητας από επιχειρηματικότητα ανάγκης σε  επιχειρηματικότητα ευκαιρίας.
• Ως επιχειρηματικότητα ανάγκης ( καταναγκαστική επιχειρηματικότητα) ορίζεται  η ίδρυση και προσπάθεια ανάπτυξης νέας επιχείρησης, με αφορμή το ότι ο/η επιχειρηματίας δε βρήκε καλύτερη λύση για βιοπορισμό. Έχει παρατηρηθεί ότι, η επιχειρηματικότητα αυτής της μορφής δεν οδηγεί συνήθως σε βιώσιμες επιχειρήσεις.
• Ως επιχειρηματικότητα ευκαιρίας ορίζεται  η ίδρυση και προσπάθεια ανάπτυξης νέας επιχείρησης με στόχο την αξιοποίηση πραγματικής επιχειρηματικής ευκαιρίας (καινοτομία, κενά της αγοράς, προοπτικές αύξησης ζήτησης κ.τ.λ.) από επιχειρηματία με προσόντα (π.χ. πίστη στην επιτυχία, εμπειρία, γνώση, δεξιότητες, υψηλό μορφωτικό επίπεδο). Έχει παρατηρηθεί ότι, η επιχειρηματικότητα αυτής της μορφής οδηγεί συνήθως σε βιώσιμες επιχειρήσεις με αξιόλογη θετική επίδραση στην οικονομική ανάπτυξη.

Συνεπώς, τα συγκεκριμένα προγράμματα, όπως βέβαια και όλα τα άλλα επιδοτούμενα προγράμματα, στοχεύουν στην ενίσχυση σχεδίων που θα είναι βιώσιμα. Η βιωσιμότητα λοιπόν, αποτελεί και το βασικότερο κριτήριο αξιολόγησης – βαθμολόγησης των επιχειρηματικών προτάσεων. Το σκεπτικό είναι απλό, μα και συνάμα σωστό: «τα λεφτά πρέπει να πιάσουν τόπο».
Δικαίως λοιπόν ο ανωτέρω προβληματισμός σχετικά με τη μη ένταξη επιχειρήσεων franchise σε επιδοτούμενα προγράμματα. Νέοι επιχειρηματίες που επιθυμούν να ξεκινήσουν την επιχειρηματική τους δράση επιλέγοντας τη δοκιμασμένη, και με πολύ υψηλά επίπεδα επιτυχίας μέθοδο του franchise, δεν μπορούν να συμμετάσχουν σε αυτά. Πόσο μάλλον πιο έντονος  ο προβληματισμός, την περίοδο αυτή που ο καθένας αναζητά μια πιο σίγουρη και ασφαλή και βιώσιμη λύση.

Δεν είναι λίγες οι φορές που στα γραφεία των συμβούλων, τίθεται το ίδιο ερώτημα ξανά και ξανά από υποψήφιους νέους επιχειρηματίες. Ελπίζουμε η απάντηση να βρίσκεται στον επόμενο κύκλο προκήρυξης των προγραμμάτων…

Υ.Γ.Όσο για το νομικό περιτύλιγμα του αποκλεισμού παραθέτω γνωμάτευση του έγκριτου νομικού, κ. Γιάννου Γραμματίδη, Προέδρου του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου, ιδρυτικού μέλους του Συνδέσμου Franchise και επι σειρά ετών Νομικού Συμβούλου του.

Θέμα: ΕΠΑΝ και franchising

Σε συνέχεια τής από 28 Ιουλίου 2005 επιστολής του Ειδικού Γραμματέα για την Ανταγωνιστικότητα κ. Σπύρου Ευσταθόπουλου με την οποία σάς πληροφορεί ότι οι εταιρείες franchise δεν μπορούν να υπαχθούν στο ΕΠΑΝ καθόσον (α) θεωρούνται «συνδεδεμένες» επιχειρήσεις με την έννοια ότι ο franchisor έχει το δικαίωμα να ασκήσει σ’αυτές κυριαρχική επιρροή βάσει σύμβασης ή δυνάμει ρήτρας του καταστατικού τους καί (β) ο franchisee δεν έχει πλήρη ανεξαρτησία πρωτοβουλιών για τον καθορισμό του ατομικού του στρατηγικού σχεδιασμού και για το σύνολο, σχεδόν, των επιχειρηματικών του αποφάσεων οι οποίες ακολουθούν αποκλειστικά την πολιτική του franchisor, γνωμοδοτώ τά ακόλουθα:

1. Σε σχέση με το ισχυρισμό ότι οι επιχειρήσεις franchise θεωρούνται «συνδεδεμένες» επιχειρήσεις με την έννοια ότι ο franchisor έχει το δικαίωμα να ασκήσει σ’αυτές κυριαρχική επιρροή βάσει σύμβασης ή δυνάμει ρήτρας του καταστατικού τους, σχολιάζουμε ως εξής:

Το Παράρτημα Ι, άρθρο 3, παρ. 3 (γ) του Κανονισμού (ΕΚ) 364/2004 στο οποίο αναφέρεσθε δεν παρέχει ερμηνεία της έννοιας της κυριαρχικής επιρροής, οπότε αυτήν θα πρέπει να την αναζητήσουμε στην εθνική και στην Κοινοτική νομοθεσία και στην Κοινοτική πρακτική.

Η έννοια της κυριαρχικής επιρροής θα πρέπει να αναζητηθεί στο κατά πόσο ασκείται η διεύθυνση μιάς επιχείρησης από μία άλλη, δηλαδή στο κατά πόσο ασκείται έλεγχος από μία επιχείρηση σε κάποια άλλη στην ως προς τη διοίκησή της και την λήψη των αποφάσεών της. Συμβάσεις κυριαρχικής επιρροής είναι οι συμβάσεις μεταξύ μετόχων οι οποίες έχουν τόσο κύρος όσο και ισχύ όσο οι καταστατικές διατάξεις. Και οι δύο κατηγορίες (δηλ. τόσο οι συμβάσεις όσο και οι καταστατικές διατάξεις) ανάγονται στις εσωτερικές μετοχικές σχέσεις όπου κοινό στοιχείο είναι η άμεσα ή έμμεσα κοινή μετοχική συνύπαρξη. Δεν υπάρχει το στοιχείο του κυριαρχικού ελέγχου και της σύνδεσης στις συμβατικές σχέσεις ανάμεσα σε δύο επιχειρήσεις πού δεν έχουν το στοιχείο της άμεσα ή έμμεσα κοινής μετοχικής σύνθεσης. Αυτό άλλωστε ευθέως συνάγεται και από το γράμμα του άρθρου 42ε παρ. 5 κ.ν. 2190/1920 όπου δίδεται το περίγραμμα της έννοιας των συνδεδεμένων επιχειρήσεων. Πιο συγκεκριμένα: «Για την εφαρμογή αυτού του νόμου συνδεδεμένες επιχειρήσεις είναι: (α) οι επιχειρήσεις εκείνες μεταξύ των οποίων υπάρχει σχέση μητρικής επιχείρησης προς θυγατρική…..». Ο νόμος, δηλαδή, απαιτεί από τις συνδεδεμένες επιχειρήσεις να υποβάλλουν ενοποιημένες οικονομικές καταστάσεις και ενοποιημένη έκθεση διαχείρισης.

Αλλά τά στοιχεία της άμεσης ή έμμεσης εσωτερικής μετοχικής σύνδεσης  και της άσκησης συνδιεύθυνσης ανευρίσκεται παντού στο γράμμα και στο πνεύμα του Παραρτήματος Ι ακόμα δε και στον ορισμό και αυτών των συνεργαζομένων επιχειρήσεων του αρθρου 3 παρ. 2 αυτού και δή στις σχέσεις μεταξύ αναντης και κάταντης επιχείρησης.

Επίσης, κατά το Ελληνικό δίκαιο δύο επιχειρήσεις μπορεί να χαρακτηρισθούν ως συνδεδεμένες όταν ενυπάρχει το στοιχείο της δικαιοπρακτικής σύνδεσης, υπό την εννοια ότι δύο επιχειρήσεις εχουν τεθεί υπό ενιαία διεύθυνση μέσω σύμβασης.

Η κυριαρχική επιρροή έχει αντίκρισμα όταν η άσκησή της συνεπάγεται την  λήψη κατευθυνομένων αποφάσεων διοίκησης της συνδεδεμένης επιχείρησης. Στην περίπτωση του franchising ο franchisee αναλαμβάνει συμβατικά μία σειρά υποχρεώσεων απέναντι στον franchisor αναγκαίων για την διαφύλαξη της ταυτότητας του συστήματος franchise του franchisor. Οι υποχρεώσεις αυτές αναφέρονται αποκλειστικά στην τήρηση ορισμένων κανόνων επιχειρηματικής συμπεριφοράς πού σε καμμιά περίπτωση δεν μπορεί να ερμηνευθεί σαν άμεση ή έμμεση παρέμβαση στον τρόπο λήψης και στη λήψη διευθυντικών αποφάσεων. Ο franchisee λαμβάνει μόνος τις αποφάσεις του σαν ανεξάρτητος επιχειρηματίας, συναλλάσσεται ελεύθερα με τρίτους, προσλαμβάνει και απολύει προσωπικό, ασκεί πολιτικές προώθησης χωρίς να θίγει την ταυτότητα του συστήματος, διαθέτει κατά το δοκούν τα κέρδη του κι έχει το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της οικονομικής δραστηριότητας πού συνδέεται με τα δικαιώματα της καταγγελίας κάθε σύμβασης (ακόμα και αυτής με τον franchisor), της διάθεσης προς τρίτους των εταιρικών  μεριδίων του και της λύσης της εταιρείας του.

Αλλά και στο άρθρο 11 παρ. 2του Κανονισμού (ΕΚ) 2790/1999 για την εφαρμογή του άρθρου 81 παρ. 3 της συνθήκης σε ορισμένες κατηγορίες κάθετων συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών, αναφέρεται ότι «Συνδεδεμένες επιχειρήσεις είναι: (α) οι επιχειρήσεις στις οποίες ένα από τα μέρη της συμφωνίας έχει, άμεσα ή έμμεσα, τη δυνατότητα να ασκεί πάνω από το ήμισυ των δικαιωμάτων ψήφου, ή τη δυνατότητα να διορίζει πάνω από το ήμισυ των μελών του εποπτικού συμβουλίου, του διοικητικού συμβουλίου ή των οργάνων πού εκπροσωπούν κατά νόμο την επιχείρηση, ή το δικαίωμα να διαχειρίζεται τις υποθέσεις της επιχείρησης,

(β) οι επιχειρήσεις οι οποίες έχουν, σε επιχείρηση πού είναι μέρος της συμφωνίας, άμεσα ή έμμεσα, τα δικαιώματα ή τις εξουσίες πού παρατίθενται στο στοιχείο (α),

(γ) οι επιχειρήσεις επί των οποίων επιχείρηση πού αναφέρεται στο στοιχείο (β) έχει, άμεσα ή έμμεσα, τα δικαιώματα ή τις εξουσίες πού παρατίθενται στο στοιχείο (α),

(δ) οι επιχειρήσεις επί των οποίων κάποιο από τα μέρη της συμφωνίας μαζί με μία ή περισσότερες από τις επιχειρήσεις πού αναφέρονται στα στοιχεία (α), (β) ή (γ) ή επί των οποίων δύο ή περισσότερες από αυτές έχον από κοινού τα δικαιώματα ή τις εξουσίες πού αναφέρονται στο στοιχείο (α),

(ε) οι επιχειρήσεις επί των οποίων τα δικαιώματα ή οι εξουσίες πού παρατίθενται στο στοιχείο (α) κατέχονται από κοινού: από μέρη της συμφωνίας ή από τις αντίστοιχες συνδεδεμένες με αυτά επιχειρήσεις πού αναφέρονται στα στοιχεία (α) έως (δ), ή από ένα ή περισσότερα μέρη της συμφωνίας, ή μία ή περισσότερες από τις συνδεδεμένες με αυτά επιχειρήσεις πού αναφέρονται στα στοιχεία (α) έως (δ) και ένα ή περισσότερα τρίτα μέρη». Είναι φανερό ότι και στον Κανονισμό αυτό, πού καλύπτει συγκεκριμένα κάθετες συμφωνίες μεταξύ των οποίων και το franchising, το στοιχείο της σύνδεσης είναι η άμεσα ή έμμεσα εσωτερική μετοχική σχέση πού έχει τη δυνατότητα να κατευθύνει τις επιχειρηματικές αποφάσεις σε επίπεδο ψήφου.

Εξάλλου σύμφωνα με τον ορισμό του franchising πού εμπεριέχεται στον Κώδικα Δεοντολογίας της Ευρωπαικής Ομοσπονδίας Franchise το franchising βασίζεται σε μια στενή και διαρκή συνεργασία μεταξύ νομικά και οικονομικά ξεχωριστών και ανεξαρτήτων επιχειρήσεων για την εφαρμογή μιάς μεθόδου πωλήσεως προιόντων ή παροχής υπηρεσιών. Στον ιδιο ορισμό καταλήγουν και οι Καθ.Α.Γεωργιάδης (Νέες μορφές συμβάσεων της σύγχρονης οικονομίας- Leasing, Factoring, Franchising, Τόμ.19, Εκδόσεις Σάκκουλα 199, σελ.92) και   Δ.Κωστάκης (Franchising, Νομική κι Επιχειρηματική διάσταση, Β΄Εκδοση, Νομική Βιβλιοθήκη 2002σελ. 40. Αλλά και ο Καθ. Η.Σουφλερός (Οι συμβάσεις franchise στο ελληνικό δίκαιο και στο κοινοτικό δίκαιο ανταγωνισμού, Τόμ. 16, Εκδόσεις Σάκκουλα 1989, σελ.64) υποστηρίζει την ύπαρξη «στη σύμβαση franchise του στοιχείου του επιχειρηματικού κινδύνου του δικαιοδόχου», δηλ. την «ανεξαρτησία του δικαιοδόχου στη λήψη των βασικών αποφάσεων πού αναφέρονται στη διαχείριση της επιχείρησής του».

Περαιτέρω, στο άρθρο 1 του νέου Ιταλικού νόμου για το franchising σαφώς αναφέρεται ότι η σύμβαση franchise συνάπτεται μεταξύ «δύο νομικά και οικονομικά ανεξαρτήτων επιχειρήσεων».

Τέλος, υπενθυμίζουμε ότι σύμφωνα με το άρθρο 81 παρ. 1 Συνθ. ΕΚ σειρά επαχθών ρητρών συμβάσεων franchise πού νοθεύουν τον ανταγωνισμό συμπαρασύρουν σε ακυρότητα τις συμβάσεις αυτές κι ετσι παγίως δεν συμπεριλαμβάνονται σε συμβάσεις franchise. Αυτές οι ρήτρες αφορούν το price fixing, τον περιορισμό γεωγραφικών περιοχών, τη διενέργεια ενεργητικών ή παθητικών πωλήσεων, την πραγματοποίηση αμοιβαίων προμηθειών κ.α., δηλαδή αφορούν σοβαρούς τομείς του ατομικού στρατηγικού σχεδιασμού του franchisee πού θα μπορούσαν να επηρεάσουν τις επιχειρηματικές του αποφάσεις εάν συμπεριελαμβάνοντο στη σύμβαση franchise. Ο κατ’ακολουθία νόμιμος αποκλεισμός τέτοιων ρητρών και περιορισμών από μια σύμβαση franchise επί ποινή ακυρότητας ενισχύει την ανεξαρτησία του franchisee εναντι του franchisor.

Συνεπώς, με βάση τό ανωτέρω η επιχείρηση του franchisee είναι μία ανεξάρτητη επιχείρηση σύμφωνα με την έννοια του άρθρου 3 παρ. 1 του  Παραρτήματος Ι του άρθρου 3, παρ. 3 (γ) του Κανονισμού (ΕΚ) 364/2004.

2. Η Κοινοτική εμπειρία (ΚΠΣ/ΕΠΑΝ):

Με το ΝΔ 185/21.4.2000 (σε εφαρμογή του αρθρ. 45, παρ. 1 του Ν. 144/17.5.1999) η Κυβέρνηση της Ιταλίας αποφάσισε να ενισχύσει για πρώτη φορά υποψήφιους franchisees δίνοντάς τους επιδοτήσεις και δυνατότητα δανειοδότησης. Η αξία του πακέτου υποστήριξης ήταν περ. Ευρώ 350 εκατ. καί αφορούσε δικαιοδόχους και μικρές επιχειρήσεις. Διαχειριστής του πακέτου υποστήριξης ήταν η Sviluppo Italia S.p.A. ελεγχόμενη από το Υπουργείο Οικονομικών της Ιταλίας. Προυπόθεση υπαγωγής στο νόμο υπήρξε η διάρκεια των συμβάσεων franchise να είναι μεγαλύτερη των 5 ετών. Με απόφαση του Υπουργείου Οικονομικών της Ιταλίας (“CIPE”) της 9ης Μαίου 2003 διετέθησαν άλλα Ευρώ 100 εκατ. για τη δημιουργία νέων σημείων franchise.

  • Με τον Κανονισμό Αρ. 238/Ε της 19/7/2000 της Κεντρικής Φορολογικής Αρχής της Ιταλίας (στα πλαίσια χρήσης της πίστωσης φόρου πού προβλέπεται από το αρθρο 8 του Ν. 388/2000) διαπιστώθηκε ότι τα σημεία πώλησης ενός δικτύου franchise θα πρέπει να θεωρούνται αυτόνομες παραγωγικές οντότητες ακόμα και αν τους έχουν δοθεί συμβατικές άδειες (licenses) από τρίτους (franchisors) μέσω συμβάσεων franchise και θα πρέπει να διευκολύνονται από το Κράτος.

3. Η διεθνής εμπειρία¨

Η Αρχή Small Business Administration των ΗΠΑ έχει μια σειρά προγραμμάτων εγγυημένων δανείων για μικρές επιχειρήσεις ανάμεσα στις οποίες και οι επιχειρήσεις franchise.

4. Στη σελίδα 105 της Εκθεσης 42 του ΚΕΠΕ «Franchising: Αξιολόγηση και προοπτικές της δικαιόχρησης στον Ελληνικό χώρο», 2004, αναφέρεται συγκεκριμένα: «Οι νέοι επιχειρηματίες-λήπτες δικαιόχρησης εξαιρούνται ρητά από τη συμμετοχή στα κίνητρα του Μέτρου 2.8 του επιχειρησιακού προγράμματος «Ανταγωνιστικότητα» με το σκεπτικό ότι (α) οι όποιες επιδοτήσεις προς τους λήπτες καταλήγουν τελικά στους δότες και (β) δεν αποτελεί στόχο του προγράμματος «Ανταγωνιστικότητα» η, έστω και έμμεση επιδότηση των δικαιοπαρόχων. Κατά την άποψή μας η εξαίρεση αυτή έρχεται σε αντίθεση με την επιδίωξη του Προγράμματος να ενισχύσει πρωτοβουλίες για την εισαγωγή καινοτόμων μεθόδων στη μεταποίηση και το εμπόριο. Οσο δε για το πού είναι πιθανό να καταλήγει μέρος των επιδοτήσεων αυτών, η ιδια επιφύλαξη θα μπορούσε να υποστηριχθεί και για πολλές άλλες κατηγορίες δικαιούχων των κοινοτικών προγραμμάτων, οι οποίες, όμως, δεν έχουν εξαιρεθεί». Τέλος, στη σελίδα 114 «προτείνεται να επανεξετασθεί η σκοπιμότητα να συμπεριληφθούν οι λήπτες των συστημάτων δικαιόχρησης στους δικαιούχους του Μέτρου 2.8 του Προγράμματος «Ανταγωνιστικότητα» πού αφορά νέους επιχειρηματίες».

Με βάση τά ανωτέρω πιστεύω ότι η Κυβέρνηση θα πρέπει να επανεξετάσει το θέμα αφού οι εταιρείες franchise σύμφωνα με τα ευρωπαικά και διεθνή πρότυπα θεωρούνται πολύ μικρές επιχειρήσεις και ανεξάρτητες επιχειρήσεις, σε τρόπο ώστε να υπαχθούν στην ομάδα στόχο της συγκεκριμένης δράσης του ΕΠΑΝ.

Γιάννος Γραμματίδης

Νομικός Σύμβουλος

Κατεβάστε εδώ το αρχείο

Related Posts with Thumbnails

To σχόλιό σας

Σημείωση: Τα σχόλια δημοσιεύονται μόνο μετά από έγκριση.

Αρχειο δημοσιευσεων

Φωτογραφιες του Franchise Blog

  • 5asec Μαρούσι
  • kem omilia 2010
  • money show 2009
  • ΚΕΜ 2010 Ομιλία κ Π Ρουσόπουλου
  • ομιλία Παναγιώτη Ρουσόπουλου για αποτελεσματική διαχείριση 2008
  • Παρουσίαση Ελληνικής Αγοράς στην έκθεση Franchise στο Παρίσι 2008
  • KRAFT
  • imerida TITANIA

Με μια ματιά

Εγγραφειτε στο Franchise Blog

Εγγραφείτε στο Franchise Blog ώστε να λαμβάνετε κάθε εβδομάδα τις τελευταίες δημοσιεύσεις.

Τελευταία Νέα του Franchise